Źródła › P378
Spór przełożonego Nicolasa Lefebvre’a z paryskimi mistrzami szermierki
Jak artykuł dotyczący prewotów działał w praktyce: dwie skargi mistrza wpisane do księgi korporacji miały unieważniać świadectwo terminowania, jednak sama korporacja przyznała, że statutów nie przestrzegano.
- Typ
- dokument i zapis archiwalny
- Data
- 1750–1755 (délibérations 3. 12. 1752, 20. 1. 1753; sentencia 23. 2. 1753; arrêt 10. 12. 1755)
- Miejsce
- Paryż
- Bractwo
- Francuskie wspólnoty mistrzów szermierki
- Edycja
- G. Letainturier-Fradin, Les joueurs d'épée à travers les siècles (Paryż 1905), s. 355–380 (Mémoire pour le sieur Lefèvre, adwokat De La Borde, s. 365–379; arrêt s. 380)
- Weryfikacja
- odczyt wykorzystanej edycji
- Znaczenie
- 4/5
Szczegóły źródła
- ID
- P378
- Typ
- dokument i zapis archiwalny
- Data
- 1750–1755 (délibérations 3. 12. 1752, 20. 1. 1753; sentencia 23. 2. 1753; arrêt 10. 12. 1755)
- Miejsce
- Paryż
- Państwo (obecnie)
- Francja
- Język
- francuski
- Bractwo
- Francuskie wspólnoty mistrzów szermierki
- Autor
- Compagnie des maîtres en fait d'armes de Paris; Châtelet de Paris; Parlement de Paris
- Archiwum
- Archives nationales, Plaidoiries du Parlement, Z1a 7795, fol. 246 (arrêt 10. 12. 1755); Registre des Maîtrises Y 9324, Y 9326; Registre de l'inspecteur Poussot (zatknutie 4. 9. 1752)
- Edycja
- G. Letainturier-Fradin, Les joueurs d'épée à travers les siècles (Paris 1905), s. 355–380 (Mémoire pour le sieur Lefèvre, advokát De La Borde, s. 365–379; arrêt s. 380)
- Digitalizacja / opis katalogowy
- https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bd6t5341446q
- Znaczenie
- istotność 4 z 5
- Weryfikacja
- odczyt wykorzystanej edycji
Notatki badawcze (po słowacku)
- Lefebvre był uczniem od 25. 4. 1744, Compagnie uznała brevet 13. 5. 1750; po dwóch skargach mistrzów (wpisanych do księgi korporacji) i aresztowaniu we wrześniu 1752 wyrok Châtelet z 23. 2. 1753 (zaoczny) pozbawił go prawa do mistrzostwa.
- Mémoire cytuje art. 4 statutów: przy pierwszej skardze na mistrza nagana wpisana ‚sur le livre de la communauté‘, ‚à la seconde plainte, ledit prévôt sera déchu de la maîtrise et son brevet cassé et annulé par le Procureur du Roy du Châtelet‘, a żaden mistrz nie może przyjąć go na prévôta ‚à peine d'amende et de nullité dudit brevet d'apprentissage‘.
- Obrona twierdzi, że statuty nie zostały zarejestrowane w Parlamencie i że skargę może wnieść jedynie własny mistrz.
- Délibération z 20. 1. 1753 (dziewięciu mistrzów) przyznaje, że skargi ‚ne sont point dans les règles prescrites par nos statuts‘ i że Lefebvre nie został wezwany zgodnie z art. 4; wyznacza mu przyjęcie na 21. 3. 1753.
- Arrêt z 10. 12. 1755 ma jedynie charakter wstępny: Parlament nakazuje zbadać obie skargi wpisane do rejestrów Compagnie.