Źródła › P363
Wiedeń 1441–1442
Dwa listy wypowiednie z wiedeńskich ksiąg miejskich, wydane przez Kollára. W 1441 roku Jangko Liechtenawer przyłączył się do Ulricha Eitzingera jako sprzymierzeniec przeciw Fryderykowi III; słowiańska forma jego imienia wskazuje na środowisko czesko-saskie, z którego pochodzi również najstarszy rękopis Liechtenauera, pozostaje więc on możliwym kandydatem do utożsamienia z mistrzem. Roman Liechtenawer 'zum Anger' wypowiada pokój w imieniu dowódcy Jana Čapka (1442). Listy nie wspominają o szermierce.
- Typ
- dokument i zapis archiwalny
- Data
- 12 maja 1441; 21 stycznia 1442
- Miejsce
- Wiedeń
- Edycja
- A. F. Kollár (red.), Analecta monumentorum omnis aevi Vindobonensia II, Wien 1762, Syllogè diplomatum Austr. Friderici III, nr XX (szp. 878–886) i nr LVI (szp. 1027–1030)
- Weryfikacja
- odczyt wykorzystanej edycji
- Znaczenie
- 2/5
Szczegóły źródła
- ID
- P363
- Typ
- dokument i zapis archiwalny
- Data
- 12 maja 1441; 21 stycznia 1442
- Miejsce
- Wiedeń
- Państwo (obecnie)
- Austria
- Język
- niemiecki
- Autor
- Ulrich Eitzinger (1441); Roman Liechtenawer (1442)
- Archiwum
- Wiener Stadtarchiv, mestská kopiárna kniha (‚Acta publica civitatis Vindobonensis‘) I, f. 67r a f. 129r (podľa edície)
- Edycja
- A. F. Kollár (ed.), Analecta monumentorum omnis aevi Vindobonensia II, Wien 1762, Syllogè diplomatum Austr. Friderici III, č. XX (st. 878–886) a č. LVI (st. 1027–1030)
- Digitalizacja / opis katalogowy
- https://www.digitale-sammlungen.de/view/bsb11056110
- Znaczenie
- trafność 2 z 5
- Weryfikacja
- odczyt wykorzystanej edycji
Notatki badawcze (po słowacku)
- Nr XX: ‚Herrn Vlreichs des Eyczinger Absag‘, Schrattenthal, piątek w dzień św. Pankracego 1441 (12. 5.): Ulrich Eitzinger wypowiada wrogość królowi Fryderykowi III z powodu niespłaconego poręczenia za króla Albrechta (20 000 dukatów węgierskich u Kaspara Schlicka); dalej lista sprzymierzeńców (Helfer) (ponad 140 nazwisk w szp. 883–886, ciąg dalszy, nie doczytano), wśród nich ‚Jangko Liechtenawer‘ (kol. 884, między Jorg Kod a Leonart von Vttenhofen).
- Wykaz jest mieszany: szlachta austriacka (Eitzingerowie, Vollkra, Stalhofer), mieszczanie i najemnicy, także wymienieni pod czeskimi imionami (Czrabs Kotwicz, Schanko von Pilsen, Matusch von Budweytz).
- ‚Jangko‘ = Janko, słowiańskie (czeskie, śląskie) zdrobnienie imienia Ján/Hans, a więc ta sama forma co ‚Hanko‘ Döbringer w rękopisie 3227a.
- Jangko jest prawdopodobnie najemnikiem ze środowiska czesko-śląskiego – co nie osłabia tej kandydatury: 3227a napisano w dialekcie wschodnio-środkowo-niemieckim (Śląsk/Saksonia, Vodička P335).
- Kandydatura DO identyfikacji pozostaje otwarta, równorzędna z Hansem z Karyntii (P371).
- Przemawiają przeciw temu jedynie szacunki Vodički (życie 1350–1430) i Wierschina (poł. XIV w.) – oba są szacunkami, nie świadectwem śmierci.
- Nr LVI: Roman Liechtenawer ‚zum Anger‘, sługa pani ‚Wandala von Wolffaw‘ (miejsce nieustalone), wypowiada wrogość biskupowi Freisingu, Janowi ze Schaunbergu, stanom austriackim oraz radzie i gminie Wiednia w imieniu króla węgiersko-polskiego Władysława i jego naczelnego dowódcy Jana Čapka ze San; wystawiono w dzień św. Agnieszki 1442 (= 21. 1.; Kollár w nawiasie błędnie 25. 1.).
- Żaden z dokumentów nie wspomina o szermierce.
- Romana jako mistrza (inne imię) nie bierzemy pod uwagę; Jangko może być Johannem Liechtenauerem lub jego krewnym.
- Skany bsb11056110_00459–00463 i 00533–00535 przeczytane.