Mapa › Gandawa
Gandawa
Źródła
- 1547Gandawa, 19 września 1547: dyplom mistrzowski “szlachetnej i rycerskiej sztuki miecza” dla Adriaena Van Hecke po egzaminie przed sześcioma mistrzami 4/5
Sześciu mistrzów, w tym podmistrz z Brugii, egzaminowało kandydata w pojedynkach z użyciem różnej broni; następnie miasto uznało go za mistrza uprawnionego do nauczania każdego.
- 1596Gandawa 1596/97 i 1608: miejskie dotacje dla mistrzów szermierki Pietera de Reepere i Joosa Van Wynsberghe na szkołę szermierczą 2/5
Rachunki miejskie świadczą, że Gandawa dofinansowywała publiczną szkołę szermierczą dla swoich mieszkańców jeszcze przed powstaniem cechu św. Michała.
- 1613Ordynacja ustanawiająca cech św. Michała (szermierzy) w Gandawie (1613) 5/5
Patent arcyksiążąt: członkowie muszą uczyć się szermierki; kto zrani kogoś podczas ćwiczeń w szkole, płaci cechowi grzywnę i nie może być ścigany sądownie.
- 1614Gandawa (1613/14) w relacji z podróży księcia Johanna Ernsta saskiego: miejsce, w którym w każdą niedzielę odbywa się publiczna szkoła szermiercza – każdy może oglądać bezpłatnie 2/5
Niemiecka relacja z podróży odnotowuje regularne niedzielne publiczne pokazy szermiercze w Gandawie, obok placu łuczników.
- 1616Reguła i ordynacja szlachetnego suwerennego cechu rycerskiego archanioła Michała, Gandawa (1616) 5/5
65 artykułów cechu szermierzy z Gandawy, w tym szczegółowe zasady gry o tytuł króla: co najmniej 12 zawodników, uznawane trafienia i zakazane chwyty.
- 1680Gandawa, 21 września 1680: uchwała Cechu św. Michała – walki o nagrody wolno toczyć wyłącznie floretami o długości 40 cali, wliczając głowicę i punclę 4/5
Cech ustalił jednolitą długość floretu turniejowego (około 1.1 m) i nakazał skrócenie dłuższej broni.
- 1699Wcześniejszy druk patentu gandawskiego cechu św. Michała (1613) i jego regulaminu 4/5
Wcześniejszy druk regulaminu gandawskiego; za ważne uznaje się trafienie powyżej łokcia i szwu kaftana.
- 1750Gandawa, 22 grudnia 1750: egzamin i dyplom wolnego mistrza szermierki dla Jean-Baptiste’a Fréchiera z Brugii 3/5
Kandydat walczył z mistrzem cechu i wszystkimi chętnymi mieczem, rapierem i sztyletem; następnie publicznie wezwano do zgłaszania zastrzeżeń i poświadczono, że przez dwa lata pełnił funkcję prowosta sali szermierczej.
- 1889O suwerennym i rycerskim cechu szermierzy zwanym Głównym Bractwem Świętego Michała w Gandawie – mistrzowie szermierki (Messager des sciences historiques 1889) 3/5
Studium na podstawie archiwów gandawskich: miejska szkoła szermiercza przed 1613, egzamin mistrzowski i dyplomy, wynagrodzenie i obowiązki mistrza cechowego oraz długość floretu turniejowego.