Źródła do dziejów cechów szermierczych
Język strony · Polski

Źródła › P274

Mistrz szermierki Martin Krüger (Federfechter) przeciwko balwierzowi i nauczycielowi tańca przed Uniwersytetem w Wittenberdze (1618–1620)

Spór o prawo nauczania szermierki, z załącznikami: magdeburskim zezwoleniem z 1612 roku, praskim listem mistrzowskim z 1615 roku oraz skargą Krügera na 'hedge fencers'.

Typ
dokument i zapis archiwalny
Data
29 lipca 1612; 21 czerwca 1615; 15 kwietnia 1618; 6 grudnia 1619; 7 stycznia 1620; 23 marca 1620
Miejsce
Wittenberga; Magdeburg; Praga
Bractwo
Federfechter (Greifenfels)
Edycja
Meister Martin Krüger in Wittenberg. Ein Beitrag zur Geschichte der Gesellschaft des langen Schwerts von der Feder, w: Neue Mittheilungen aus dem Gebiet historisch-antiquarischer Forschungen (Thüringisch-Sächsischer Verein, red. K. E. Förstemann) IV, zeszyt 4 (Halle 1839/1840), s. 81–98 (według akt przechowywanych przez administrację uniwersytetu w Wittenberdze)
Weryfikacja
tekst odczytany
Znaczenie
4/5

Historie z tego źródła

Osoby w tym źródle (6)

Szczegóły źródła

ID
P274
Typ
dokument i zapis archiwalny
Data
29 lipca 1612; 21 czerwca 1615; 15 kwietnia 1618; 6 grudnia 1619; 7 stycznia 1620; 23 marca 1620
Miejsce
Wittenberga; Magdeburg; Praga
Państwo (obecnie)
Niemcy
Język
niemiecki
Bractwo
Federfechter (Greifenfels)
Autor
Univerzita Wittenberg (akty); ed. [K. E. Förstemann?]
Edycja
Meister Martin Krüger in Wittenberg. Ein Beitrag zur Geschichte der Gesellschaft des langen Schwerts von der Feder, in: Neue Mittheilungen aus dem Gebiet historisch-antiquarischer Forschungen (Thüringisch-Sächsischer Verein, ed. K. E. Förstemann) IV, zošit 4 (Halle 1839/1840), s. 81–98 (podľa aktov v správe univerzity Wittenberg)
Digitalizacja / opis katalogowy
https://archive.org/details/bub_gb_mXwAAAAAcAAJ
Znaczenie
istotność 4 z 5 zapis czynności ukazujący stosowanie przepisu w praktyce (list mistrzowski, egzamin, orzeczenie)
Weryfikacja
tekst odczytany
Notatki badawcze (po słowacku)

Notatki robocze dotyczące źródła, do czasu opracowania tekstu redakcyjnego. Pojedyncze ustalenia, nie ciągły wywód.